Furore nummer 32 is gearriveerd, en dat betekent dat ik eerst koffie ga zetten en er dan handenwrijvend uitgebreid voor ga zitten, want Furore, “Vakblad voor bijzaken” is niet alleen een schitterend vormgegeven tijdschrift, het zit ook altijd weer bomvol subtiel verborgen humor, volstrekt serieus opgediende onzin en bijzaken die bij nadere beschouwing interessanter blijken te zijn dan je verwacht had. En ook dit nummer is weer een absoluut juweeltje
Zee van angst is het verhaal van het ontstaan van Jaws, de film waarmee de jonge Steven Spielberg doorbrak. Mahi Grand maakte van het hele rampzalige productieproces een geweldige, humoristische graphic novel, waarin alles op een rijtje gezet wordt, van de problemen met het vinden van iemand die een mechanische haai zou kunnen bouwen tot de problemen die de drie gebouwde haaien uiteindelijk op zouden leveren en de oplossingen die Spielberg daarvoor bedacht, en de problemen met de vergunningen die overal voor nodig waren – werkelijk alles leek fout te gaan en alles duurde langer, werd duurder en was uiteindelijk nog niet overtuigend genoeg, tot de muziek er bij kwam. Spielberg was pas 26, zijn acteurs konden elkaar niet uitstaan en waren af en toe te dronken om te spelen, en toch is Jaws een klassieker geworden. Dit boek laat mooi zien waarom.
Zee van angst – Kroniek van een rampzalige productie.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7618 is weer een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje. Neem rustig de tijd, dan valt alles vanzelf op zijn plek, en zoom bij deze vooral ook in, zodat je de details ook even tot je door laat dringen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7619 is een spel van licht en schaduw, waarbij je heel goed moet kijken om te zien hoe alles precies in elkaar steekt. Inzoomen in de galerie is ook hier beslist een aanrader.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7620 lijkt op het eerste gezicht pure chaos, maar als je de moeite neemt rustig te blijven kijken valt alles op zijn plek en blijkt het om een ingenieus spel van optische illusies te gaan. Neem dus gewoon even de tijd.
Pentakté begon met een ontmoeting – een concert bracht de musici samen die nu met zijn vieren een fenomenaal album hebben gemaakt. Wereldfusie op zijn allerbest, en opnieuw een bewijs dat de multiculturele samenleving een pure verrijking van ons leven betekent. De Middellandse Zee en Azië komen hier met name samen. Migratie, culturele uitwisseling, gedeelde geschiedenissen. De instrumenten gaan in gesprek met elkaar en daar komt een mix uit van traditie en avontuur die volstrekt grensoverschrijdend is. Het is dan ook een groot genoegen om als luisteraar mee te mogen genieten van deze unieke muzikale avonturenreis van vier virtuoze musici, die samen iets magnifieks neerzetten, adembenemend mooi.
Pentakté – Songs from distant shores
Ambtenaar Dirk van de Wiel maakt elke dag een strip onder de titel Van 9 tot 5, voor social media en voor De Morgen. Gelukkig worden ze ook gebundeld, want de hilarische teksten zijn niet alleen voor ambtenaren uitermate herkenbaar, maar voor iedereen die wel eens te maken heeft gehad met managers, zogenaamde deskundigen en soortgelijk volk. Een heerlijk boekje.
Van 9 tot 5 – deel 5
Holly’s stempelgrafiek nummer 7616 lijkt wat ongrijpbaar, maar het merkwaardige is dat als je een beetje afstand neemt of juist gaat inzoomen je vrij gemakkelijk greep kriijgt op dit ogenschijnlijk lastige grafiekje.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7617 is weer een feest voor de liefhebers van zoekplaatjes voor gevorderden, want er valt weer heel wat te ontdekken hier. Neem de tijd en loop op je gemak de hele galerie door, dan ontdek je steeds meer.
De Portugese zeeman Fernando spoelt in 1543 aan op het Japanse eiland Tanegashima, waar hij meer dood dan levend door een oude visser wordt aangetroffen op het strand. Die sleept hem mee naar zijn hut en weet de rode reus weer tot leven te wekken, tot ongenoegen van zijn dorpsgenoten, die bang zijn voor de reacties van de heer van het land, maar ook van de enorme reus die hun leven is binnengewandeld. De oude visser is er van overtuigd dat de man deugt, want zijn hond accepteert hem meteen, en de kinderen van het dorp ook. Het opmerkelijke van dit verhaal is dat het twee keer verteld wordt in een vuistdikke graphic novel van 480 pagina’s. Cyril Pedrosa vertelt het verhaal vanuit de Portugese kant, en Taiyo Matsumoto vertelt het vanuit de Japanse kant. Nanbanjin is een verbluffend meesterwerk, waarbij vooral ook de diepe vriendschap die ontstaat tussen Fernando en de oude visser Shobei me lang bij zal blijven, zeker omdat het boek eindigt zoals het eindigt. Een boek om te lezen en te herlezen. Fenomenaal!
Cyril Pedrosa & Taiyo Matsumoto – Nanbanjin
Holly’s stempelgrafiek nummer 7613 is wat aan de weerbarstige kant, maar zelf vind ik dat vaak de interessantste. Je moet er als kijker wat meer moeite voor doen, maar als je hem met een beetje extra aandacht en tijd echt veroverd hebt is dat ook extra bevredigend. Gebruik zeker ook de galerie, want kantelen en inzoomen helpt om er greep op te krijgen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7614 is er ook weer een die meer aandacht en tijd van je vraagt als kijker dan je normaalgesproken voor een beeldscherm geeft aan beeld dat je tegenkomt op je scrollpad. Maar het loont echt de moeite er even de tijd voor te nemen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7615 kun je het beste van een afstandje bekijken, en ook hier geldt dat je er het beste even wat tijd voor kunt uittrekken. Geduld helpt om er greep op te krijgen.
Ana Lua Caiano maakte met haar eerste album al een onuitwisbare indruk, en haar nieuwe album is al net zo goed, of misschien zelfs nog een slag beter. Rosalia mag dan wereldberoemd zijn, deze dame doet met haar fantastische versie van Portugese tradities die een futuristische aanpak krijgen zeker niet voor haar onder. Een album dat bij elke luisterbeurt opnieuw verrast, want dit meesterwerk is een waar groeidiamantje dat alleen maar beter en beter wordt als je vaker luistert. Een verslavend plaatje, dames en heren!
Ana Lua Caiano – Devagar que a vida è curta
Rode Sneeuw is een fabelachtig mooi getekende graphic novel die zich afspeelt in een Japans havenstadje dat langzaam is leeggelopen. Takashi is een jonge visser die op een ochtend wakker wordt terwijl het nog nacht lijkt. De zon komt niet op, de temperatuur daalt en hoewel het zomer is begint het te sneeuwen. En dan wordt er een dode gevonden, met snijwonden, en later een tweede. De dorpelingen verzamelen zich in de dorpskroeg en beraden zich op wat ze moeten doen, en dan duikt de geest van een samoerai op. De paniek slaat toe, Takashi gaat op onderzoek uit en ontdekt een geheim dat de komst van de dode samoerai verklaart. En dan wordt het complete suspense en horror. Geweldige strip!
Holly’s stempelgrafiek nummer 7611 is er een waarin weer heel wat te ontdekken valt, dus als je wat tijd over hebt, ga er dan even uitgebreid voor zitten, zou ik zeggen, en gebruik de galerie ook op je gemak.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7612 is als altijd een spel van optische illusies, en ook hier is het voor een deel ook een kwestie van focussen – als je je richt op het lichtere deel van de grafiek, wat het gemakkelijkste is, zie je een ander beeld dan als je je focust op het donkere deel. Als kijker kun je dus veel bepalen van wat je ziet. of niet.
Aram is een Iraans-Turks-Vlaams trio dat zich beweegt tussen de Perzische dastgâh en de Turkse makam, twee melodische systemen die hetzelfde vocabulaire en dezelfde logica delen. Ze improviseren, componeren nieuw materiaal en geven een nieuwe invulling aan klassieke composities. Een supertrio dat samen een subliem wereldfusie-album maakte, avontuurlijk, diep wortelend in de tradities, en tegelijk geheel van deze tijd, een sprankelend bewijs dat de multiculturele samenleving verrijking betekent.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7609 kun je het beste van een afstandje bekijken, en gebruik bij deze vooral ook de galerie, dan vind je ook snel de stand waarin deze grafiek het beste werkt. Wat tijd en aandacht zijn wel vereist als je hem echt wil veroveren.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7610 is een spel van licht en schaduw en uiteraard ook weer van optische illusies. Neem dus rustig de tijd, want het kan even duren voor alles op zijn plek valt.
Vriendschap aflevering 16 – de drie vriendinnen in Ruud Moors’ wekelijkse feuilleton komen opnieuw samen om te praten over liefde en vriendschap. Het zestiende hoofdstuk in dit lopende feuilleton waarvan je hier elke zondag een aflevering kunt lezen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7607 heb ik weer gemaakt door handmatig te stempelen met stempels die ik uit rubberen en plastic gummen heb gesneden, en met verschillende zwarte stempelkussens. Langer kijken is, als altijd, aan te bevelen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7608 ziet er bedrieglijk eenvoudig uit, maar ook hier is het niet gek om wat langer en beter te kijken.
Polky is een band van Pools-Canadese immigranten, die Poolse folk voor Canadezen en Amerikanen aantrekkelijk willen maken. Samen spelen ze traditionele en oude Poolse liedjes en eigen nummers, maar ze geven er steeds een hedendaagse twist aan, waardoor de muziek op een energieke manier onze tijd in wordt geslingerd. Een alt-folk, door fiddles gedreven band uit Toronto. Het polyfone zingen en de multiculturele tradities van Toronto worden gretig in de mix meegenomen, en dan hebben we het over bluegrass, Latin en wereldmuziek. Poolse folk wordt zo over grenzen heen gedragen en krijgt de kans om te veranderen en te groeien, en wij mogen als luisteraar meegenieten van deze muzikale avonturentrip. Geweldig!
Polky – Mother Tongue
Het nieuwe avontuur van Suske en Wiske ziet er wat luguber uit, want je ziet meteen de schurk Bayou John op de cover, die zijn volgelingen ronselt door het uitspreken van een bezwering, waardoor ze in zombies veranderen die alles doen wat hij hun opdraagt. Om haar dochter en kleinzoon tegen Bayou John te beschermen stuurt hun oma een talisman de wereld in om in verleden of toekomst een grote tovenaar te vinden die machtig genoeg is om Bayou John te verslaan. Die talisman komt uitgerekend bij Lambik terecht, die juist samen met Suske en Wiske in de trein op weg is naar het strand als de trein na een donkere tunnel ineens in het New Orleans van de negentiende eeuw belandt, waar de talisman hun meteen de weg wijst. En dan wordt het weer een ouderwets heerlijk Suske en Wiske-avontuur, met gelukkig ook de nodige grappen tussendoor, vooral dankzij Lambik.
Suske en Wiske – De Duistere Ziel
Holly’s stempelgrafiek nummer 7605 kun je het beste van een afstandje bekijken – dit is een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje, waardoor het wat meer moeite kost om er greep op te krijgen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7606 is een bedrieglijk simpel ogend spel van optische illusies. Kijk er wat langer en beter naar en je ziet dat het toch niet zo simpel in elkaar zit dan je op het eerste gezicht misschien dacht.
Ik kreeg een opmerking over het feit dat ik aan vrijdag de dertiende voorbij was gegaan zonder mijn inmiddels traditionele lijstje bijgelovigheden. Er blijken lezers te zijn die daar erg aan hechten, dus bij deze, een dag te laat, alsnog de dertien bekendste bijgelovigheden en hun verklaringen.
De keurige huisvader Stefan Vandevoorde erft onverwacht het familiebedrijf van zijn overleden vader. Hij dacht dat zijn vader al twintig jaar dood was, maar die blijkt in de tussentijd een compleet misdaadimperium te hebben opgebouwd dat Stefan nu zeer tegen zijn zin toegeschoven krijgt. Okke, de lijfwacht van zijn vader, helpt hem daarbij op weg – hij laat hem de seksclub, een illegaal casino, en een drugslijn zien en geeft hem gevechts- en schiettraining. Als lezer word je in deze intrigerende strip tot in de laatste pagina’s op het verkeerde been gezet, want de ontknoping is uitermate verrassend te noemen.
Het Familiebedrijf
Holly’s stempelgrafiek nummer 7602 lijkt een verzameling keien, maar bij nadere beschouwing blijken het toch niet echt keien te zijn. Neem de tijd en kijk wat langer.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7603 lijkt wat weerbarstig, maar als je de moeite neemt om in de galerie even in te zoomen krijg je al snel greep op deze grafiek met zijn vele grijstinten.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7604 is een spel van optische illusies, en zit zo geraffineerd in elkaar dat je echt een hele tijd moet kijken voor je doorhebt dat je er op verschillende manieren naar kunt kijken. Het kan echt even duren voor alles op zijn plek valt, en dan kan alles zomaar weer gaan schuiven.
In de Oorlogen van Arran, een soort overkoepelende reeks die gaat over alle volkeren die de werelden van Aquilon bevolken en die in deze reeks een alles en iedereen vernietigende strijd met elkaar aangaan waarbij de mensen iedereen die anders is willen uitroeien, zijn we bij het derde deel aanbeland. Er wordt erg veel gevochten in dit verhaal, en het geweld wordt niet altijd even fijnzinnig in beeld gebracht, maar als je daar overheen kunt stappen is dit een geweldig verhaal over racisme, over dictatuur, over zaken kortom die we tegenwoordig dagelijks in het nieuws zien, alleen zie je het hier als in een vertekende spiegel. Als alle echt goede science fiction en fantasy zet ook deze strip je aan het denken over onze eigen wereld. Een strip met vele lagen, die je alleen al voor de tekeningen vaker zou moeten lezen.
Oorlogen van Arran 3 – De Slag om Torunn
Almeida / Serries / Vanderstraeten is een trio van muzikanten uit de geïmproviseerde muziek en free jazz, de Portugese bassist Gonçalo Almeida, de Belgische gitarist en geluidskunstenaar Dirk Serries en de Belgische percussionist Kris Vanderstraeten. Dit zijn drie mannen die heel fijnzinnig samen de randen van de improvisatie opzoeken, subtiel, tastend en met humor, licht en open. Muziek waar ik persoonlijk erg vrolijk van word, want de mannen spelen op de vierkante centimeter, maar doen dat zo spannend en geraffineerd dat ik al snel de koptelefoon heb opgezet om vooral niets te missen.
Almeida / Serries / Vanderstraeten – One Brussels Afternoon
Holly’s stempelgrafiek nummer 7599 is vooral een kwestie van focussen – zorg dat je de witte vlakjes ziet als doorkijkjes waardoorheen je de lucht ziet, dan is de rest van de grafiek ineens een massief beeldhouwwerk geworden. Als je ze ziet als hoogste punt dat het licht vangt zie je een totaal ander beeld.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7600 is een spel van licht en schaduw en van optische illusies, gemaakt met mijn ruime voorraad aan zwarte stempelkussens, die zorgen voor de merkwaardige kleuren.
Holly’s stempëlgrafiek nummer 7601 is een variatie op een thema, dus ook hier heb je weer te maken met optische illusies en een ritmisch opgezet schema waar je wat langer naar moet kijken om het te veroveren.
Je zou gerust kunnen beweren dat Georges Mazure beter kon tekenen dan zijn broer Alfred, die beroemder werd met zijn Dick Bos-verhalen. Het is daarom heel terecht dat zijn strips over de criminologe Myra van Dijk nu in vier fraaie hardcovers worden uitgebracht. Deel 1, waar ik het een paar dagen geleden over had, was al geweldig, want Mazure ging vliegend van start met sterke verhalen waarbij de lezer mooi mee kon puzzelen, en in deel 2, waarin Myra in twee lange verhalen naar Parijs en de Riviëra gaat, wordt dat mooi voortgezet. Het toeval brengt weer een aantal zaken op haar pad waarbij Myra steevast slimmer en doortastender blijkt dan de politiemensen waar ze mee samenwerkt. Terechte klassiekers.
Myra van Dijk – Integraal 2
Holly’s stempelgrafiek nummer 7597 is een multi-interpretabel grafiekje, en dat betekent dat je er gewoon even wat langer naar moet kijken, want dan zie je onverwacht zomaar ineens wat anders.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7598 is al net zo’n vreemd zoekplaatje voor gevorderden, want je kunt er hanen en helmen in vinden, en nog heel veel meer. Gebruik vooral ook de galerie en neem rustig de tijd.







































