Owen Temple is een singer/songwriter uit Austin, Texas, die al eerder overtuigde met zijn geweldige liedjes die hij bovendien zelf overtuigend zingt met een band die stevig speelt met schitterende arrangementen. Americana kun je dit het beste noemen, want er zit wat country in, wat folk, blues en nog zowat rootsmuziek, allemaal erg mooi in de sublieme arrangementen verwerkt. De liedjes zijn stuk voor stuk pareltjes. Geweldige band, geweldige liedjes, geweldige arrangementen, geweldig album, een absolute aanrader dus.
Owen Temple – Closer, Says Love
Trio Export 63 lijkt op het eerste gezicht een klassiek jazztrio – piano, bas en drums, maar deze drie Japanners gaan op een bijzondere, avontuurlijke manier met die jazztraditie op pad. Je hoort bijvoorbeeld dat ze goed geluisterd hebben naar de minimal music van componisten als Steve Reich, maar ook moderne componisten als Poulenc en Bartok laten hier hun sporen achter. Het mooie van dit trio vind ik bovendien dat het om gelijkwaardigheid draait – het klassieke jazztrio was meestal een pianist die ondersteund werd door bas en drums, maar hier zijn de bassist en de drummer zeker zo belangrijk als de pianist. Een geweldig debuutalbum!
Trio Export 63 – Locomotive
Holly’s stempelgrafiek nummer 7565 kun je eigenlijk geen zoekplaatje voor gevorderden meer noemen, want de ogen zijn voor vrijwel iedereen meteen zichtbaar. Toch valt er, als je wat langer en aandachtiger kijkt nog wel meer te ontdekken in deze grafiek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7566 is een spel van licht en schaduw en van optische illusies. Kegels en vreemde dierenkoppen, en nog veel meer kun je ontdekken als je de moeite neemt wat langer te blijven kijken.
Vriendschap aflevering 13 gaat over de valkuilen waar je in kunt lopen tijdens een verliefdheid en over de vriendschap tussen een broer en zus. Hoofdstuk dertien in dit feuilleton van Ruud Moors, waarvan we hier elke zondag een aflevering publiceren.
Zalzalian Crossings is een bijzonder kruispunt-album, waarbij zangeres en componiste Lamia Yared een uniek ensemble bij elkaar bracht van virtuoze muzikanten, De muziek heeft zijn wortels in het Ottomaanse Turkse en Arabische klassieke repertoire en staat in dialoog met de Italiaanse Trecento-traditie, en op het kruispunt van Istanbul, Florence en de Mashreq ontvouwt het album zich als een avontuurlijke muzikale reis die vorm krijgt door zowel collectieve als individuele arrangementen. Zalzalian Crossings brengt muwashshaḥāt, şarkılar en het Trecento-repertoire samen in een modale suite geïnspireerd door de wasla-vorm. Dat klinkt misschien nogal cryptisch voor de niet-ingewijde muziekliefhebber, maar geloof me, het levert ronduit magische, meeslepende muziek op.
Toen we een paar weken geleden in Lubeck waren kwamen we in een museum ook een dubbele rij heiligenbeelden tegen waarvan de dames door een meesterlijke beeldhouwer bleken te zijn vastgelegd enkele eeuwen geleden. Een anonieme beeldhouwer die wat mij betreft wereldberoemd zou mogen zijn.
Heiligenbeelden in Lubeck
Zeropedia is een heerlijk naslagwerk over van alles en niks – dingen waarvan je niet wist dat je ze wou weten, maar die hier haarfijn worden uitgelegd, waarbij de antwoorden met een stevige scheut absurdistische humor worden opgediend. Het boek is om te beginnen hilarisch, want in elk plaatje zit wel een grap, maar het is ook verrassend leerzaam, want je steekt er echt wat van op. Maar gewoon even heerlijk lachen om “alles over alles en andersom” is wat mij betreft al voldoende om dit boek aan te prijzen.
Zeropedia – alles over alles – deel 2
Holly’s stempelgrafiek nummer 7563 is een beetje aan de weerbarstige kant, maar als je de moeite neemt om wat langer te blijven kijken laat hij zich toch vrij gemakkelijk veroveren, zeker als je eerst even inzoomt. Dus neem gewoon even rustig de tijd.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7564 is er een waarin je in ieder geval gestileerde golven kunt zien, maar als je langer kijkt en je gaat kantelen in de galerie valt er nog wel meer te ontdekken, dus neem ook hier even rustig de tijd.
Tussen 18 januari en 13 december 1940 werden er door de nazi’s 10654 mensen vermoord in Kasteel Grafeneck, een voormalig katholiek klooster. Het ging om mensen met een beperking, lichamelijk of psychisch. Ze werden in bussen naar Grafeneck vervoerd en werden dezelfde dag in een gaskamer vermoord die in het kasteel was ingericht. Dit was een door de staat geregelde, systematisch georganiseerde massamoord die door de latere holocaust door de geschiedenis bijna is vergeten. Een kunstenaar maakte er beelden bij en de Zwitserse componist Thomas Fortmann maakte samen met zijn Duits-Canadese vriend Helmut Lipsky een indrukwekkend en aangrijpend album met muziek ter herinnering.
Grafeneck 10654 – Thomas Fortmann & Helmut Lipsky
Holly’s stempelgrafiek nummer 7561 is een spel van optische illusies, maar het is ook een geheime tuin waar van alles in te ontdekken valt als je een beetje een avontuurlijke kijker bent.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7562 is opnieuw gemaakt met mijn collectie zwarte stempelkussens, waarbij nu ook weer de meest vreemde kleuren langs blijken te komen. Zoom maar eens is, dan zie nog beter dat zwart nooit echt zwart blijkt te zijn.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7559 is op-art met een rafelrandje waar je bovendien van alles in kunt zien, van bloemen tot gezichten. Neem dus rustig de tijd en ga de uitdaging aan en probeer te ontdekken wat er allemaal verborgen zit hier.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7560 – “zoek de koppen in de keien” is de boodschap hier voor de liefhebbers van zoekplaatjes voor gevorderden (die zijn er echt, geloof me). Als niet op die manier visueel ingesteld bent neem je gewoon een bneetje afstand en geniet je van de optische illusies.
Het was een tijd geleden, maar helaas sloeg de migraine weer eens toe en knabbelde een groot deel van mijn dag weg. Medicijnen helpen tegenwoordig gelukkig, maar als de migraine echt toeslaat kan ik op een dag toch verder weinig beginnen helaas.
Migraine dus.
Het omslag van de goudkleurige graphic novel die is gemaakt van De Alchemist, de internationale bestseller van de Braziliaanse schrijver Paolo Coelho, laat al wat alarmbellen rinkelen wat mij betreft. Om te beginnen staat er “Graphic novel van de klassieker van de moderne wereldliteratuur” – daar valt al het nodige op af te dingen vrees ik, want het verhaal over de jonge schaapsherder die zijn dromen achternajaagt om in Egypte bij de pyramides een schat te vinden is niet veel meer dan een wat simplistisch opgeschreven pseudodiepzinnig verhaal. En als je dan op zoek gaat naar de tekenaar zie je “Bewerking en illustraties door Artworld Lab” – dat klinkt nogal anoniem, en zo ziet het er dan ook allemaal uit. De personen die getekend zijn doen wat manga-achtig aan, maar echte persoonlijkheden worden het nergens. Het verhaal wordt er bijna nog platter van dan het toch al was helaas.
De alchemist – graphic novel
Holly’s stempelgrafiek nummer 7557 is een spel van optische 8illusies en een zoekplaatje voor gevorderden, waarin je onder meer niet alleen helmen maar ook schildpadkoppen kunt vinden. Neem dus de tijd om op je gemak alles te ontdekken en alles op zijn plaats te laten vallen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7558 is een spel van licht en schaduw, waarbij de optische illusies je als kijker ook nog eens subtiel op het verkeerde been zetten. Neem ook hier weer de tijd, want het kan even duren voordat alles op zijn plek valt.
S1ngle is een van de langstlopende krantenstrips van Nederland, waarin we de avonturen volgen van Fatima, Nienke en Stella. Ook in de nieuwe compilatie van hun stroken zien we weer een groot aantal voorbeelden van hun moeizame liefdesleven, maar vooral ook van hun bestaan in het Stadsziekenhuis. Dat laatste levert de meest cynische strips op. Cynisch, over the top maar zeer herkenbaar en niet eens zo heel ver naast de waarheid. En juist dat maakt deze strip zo geweldig goed. Een ijzersterke strip, al jaren, en zo’n compilatie bewijst dat weer eens extra, want het is heerlijk om een groot aantal van die krantenstrips nu eens achter elkaar te kunnen lezen. Een absolute aanrader dus, ook als je de strip elke dag in je krant leest.
S1ngle – BFF
Lum is de titel van het verbluffende album van de Albanese zangeres Hersi Matmuja en de Italiaanse cellist Jacopo Conoci. Ze wilden samen de muziek uit het noorden van Albanië weer tot leven brengen, maar wel op hun volstrekt eigen manier. Daar bleek dan ook alleen maar een geweldige zangeres en een virtuoze cellist voor nodig, al hebben ze voor een aantal nummers ook wat gasten uitgenodigd. Maar eigenlijk zijn de cello van Conoci en die machtig mooie stem van Malmuja al voldoende.
Hersi Matmuja & Jacopo Conoci – Lum
Holly’s stempelgrafiek nummer 7555 is ook weer gemaakt met mijn verzameling zwarte stempelkussens, en ik verbaasde me opnieuw over de merkwaardige groene kleur die bepaalde zwarte stempelkussens beginnen te vertonen na enig gebruik.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7556 kun je het beste van een afstandje bekijken, en neem er dan vooral even uitgebreid de tijd voor. Iemand verbaasde zich over de nummering en vroeg zich af of ik inderdaad al meer dan zevenduizend grafieken heb gemaakt en hoeveel ik er dan per dag maakte. Het antwoord is ja, het zijn er zelfs veel meer – ik maak er gemiddeld vier of vijf per dag en laat hier alleen de meest geslaagde exemplaren zien.
De correspondentie van ridder Saint-Sauveur, gevonden in de geheime opbergladen van een cilinderbureau, vormt de basis voor een driedelige strip over een doortrapte schurk die zich tot in de hoogste Franse kringen weet te wurmen met allerlei misselijkmakende acties.
Op een geraffineerde manier wordt hier het onthutsende portret van een doortrapt persoon geschetst, dat je tegelijkertijd kunt lezen als een samenvatting van de hele achttiende eeuw. We volgen de wandaden van de ridder, zijn volharding in zijn slechtheid en de onstuitbaarheid van zijn neergang. Het verhaal is niet alleen humoristisch, er zit ook vlijmscherpe kritiek op de achttiende eeuw in verpakt, zoals de manier waarop slavernij weliswaar verboden werd binnen Frankrijk, maar er toch allerlei olifantenpaadjes werden gevonden om het te rechtvaardigen, want negers en andere “exoten” waren immers geen personen, maar roerend goed. Fascinerende strip.
Schaduwen der Verlichting 1 De Vijand van de Mensheid
Babelnova Orchestra is een twaalfkoppig internationaal orkest dat met het album Magma funk, Midden-Oosterse klanken, Zuid-Amerika, rock en pop als in een vanzelfsprekend huwelijk samen laat komen. De muzikale dialoog pakt hier elke keer opnieuw verrassend goed uit. Opwindende muziek, maar ook de melancholie wordt niet vergeten. Verschillende generaties, verschillende culturen, en nieuwe muziek die laat horen dat muziek altijd verbindt en dat de multiculturele samenleving al heel lang een groot succes is. Luister maar naar dit fantastische album.
Babelnova Orchestra – Magma
Holly’s stempelgrafiek nummer 7553 is een spel van optische illueises waarbij het perspectief bij elke kanteling ingrijpend verandert. Neem een beetje afstand en neem elke keer opnieuw even rustig de tijd, dat is echt serieus de moeite waard.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7554 is een spel van licht en schaduw, waarbij de verschillende tinten “zwart” die mijn verzameling zwarte stempelkussens oplevert me aardig helpen. Ook hier geldt dat het slim is wat langer te blijven kijken.
Vriendschap aflevering 12 gaat over hoe vriendschappen je soms kunnen helpen moeilijke knopen door te hakken. De twaalfde aflevering in dit wekelijkse feuilleton van Ruud Moors, waarvan je hier elke zondag een nieuw hoofdstuk kunt verwachten.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7551 heb ik gemaakt met stempels die ik met een afbreekmesje heb gesneden uit plastic gummen, en bij het stempelen heb ik opnieuw alleen maar zwarte stempelkussens gebruikt uit de ruime verzameling die ik inmiddels heb opgebouwd en die bewijst dat er geen simpel zwart bestaat – er zijn alleen maar heel veel verschillende soorten zwart.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7552 is een ietwat weerbarstig spel van optische illusies waar je wat sneller greep op krijgt als je in de galerie even gaat inzoomen. En neem ook dan even de tijd.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7549 lijkt op het eerste gezicht een verzameling grote keien, maar als je wat beter en langer kijkt valt er wel wat meer aan te ontdekken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7550 is iets weerbarstiger, en dat betekent dat je er gewoon even wat langer naar moet kijken. Inzoomen helpt ook, dan krijg je er toch vrij snel greep op.
Vandaag had ik ruzie met mijn computer, die volledig dwars ging liggen, waardoor ik met heel veel moeite niet verder ben gekomen dan het plaatsen van deze twee stempelgrafieken, waarvan nummer 7549 nu in de titelbalk te zien is als “nummer zevenduizendvijfhonderdnegenenveertig”, omdat hij als nummer 7549 steeds weer naar vroegere grafieken bleek te springen. Ik weet nog steeds niet hoe het kan, maar met deze omweg is het voor dit moment opgelost. En nu maar hopen dat het een eenmalig hikje was.