Augustus was Tati-maand in de bioscopen in Nederland – alle films van Jacques Tati werden in gerestaureerde versies vertoond, dus ik had voor alle films kaartjes gekocht, want vanaf de eerste film die ik van Tati zag, Playtime in breedbeeld, ben ik fan. Het was wederom puur genieten, al waren er een paar kleine en grotere tegenvallers. Zo was Playtime niet in de breedbeeldversie te zien, waardoor ruim een derde van de film wegviel, wat een doodzonde is, wat mij betreft
Tati in de bioscoop.
De werelden van Aquilon zijn bedacht door Jean-Luc Istin en Nicolas Jarry, en de verhalen over mensen, dwergen, elfen, orks, goblins en magiërs draaien voor een groot deel om puur en ongefilterd racisme. Daar draaien ook de Oorlogen van Arran om, want het menselijk ras heeft aangekondigd dat al de andere rassen, dat wil zeggen iedereen die anders is dan de superieure mens, uitgeroeid dient te worden. Het eerste deel in deze reeks begon met de executie van de Compagnie der Ballingen, in het tweede deel is de oude dwerg Redwin op zoek naar medestanders, hij wil alle oude volkeren verenigen en op één plek samenbrengen, maar het blijkt nog niet zo eenvoudig om dat voor elkaar te krijgen, want er is ook nogal wat onderlinge haat en nijd. Redwin zegt op een bepäald moment dat wat hem het meeste stoort het feit is dat onschuldigen niet lijken te bestaan voor de mensen – alles wat anders is heeft voor hun gewoonweg geen bestaansrecht en moet ten koste van alles uitgeroeid worden. Een goed fantasyverhaal houdt je een spiegel voor van de samenleving zoals hij er momenteel uitziet, en dat blijkt in dit geval geen vrolijk beeld op te leveren. Maar een uitermate goed fantasyverhaal is dit absoluut.
Oorlogen van Arran 2 Dal’Darum
Holly’s stempelgrafiek nummer 7442 kun je het beste van een afstandje bekijken, want als je dichterbij komt is het net of je hem onder een microscoop legt. Ook dat heeft zijn charme overigens, dus loop vooral even op je gemak door de hele galerie.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7443 is weer een mooi voorbeeld van op-art met een rafelrandje. Ook hier geldt wat eigenlijk voor al mijn grafiek geldt – neem er de tijd voor, want je hebt echt wat meer tijd nodig om alles goed op zijn plek te laten vallen.
Vriendschap – aflevering 4 gaat over een opmerkelijke liefdesgeschiedenis van een van de drie vriendinnen in dit lopende feuilleton van Ruud Moors, waar we hier elke zondag een hoofdstuk uit publiceren.
“Het onvergetelijkste karakter dat ik ooit ontmoet heb” was een rubriek in Reader’s Digest waarvoor schrijver Jean Giono enthousiast een verhaal schreef over de herder Elzéard Bouffet, die in een gebied dat helemaal kaalgeslagen was door erosie begonnen was met het planten van bomen. Daar ging hij onverstoorbaar mee door tot hij dat hele gebied had veranderd – er waren bossen ontstaan, er waren weer beekjes gaan stromen en het hele gebied was op een wonderbaarlijke manier weer tot leven gekomen. Florence Leronvallet en Daniel Casanave maakten van het verhaal van Giono een schitterende graphic novel, waarin je het landschap bijna per jaar ziet veranderen, doordat de verteller na zijn eerste onmoeting met de herder bijna elk jaar terugkomt om te kijken hoe het met hem en zijn aanplantingen gaat.
De man die bomen plantte
Holly’s stempelgrafiek nummer 7440 is een spel van optische illusies en tegelijk ook een zoekplaatje voor gevorderden. Neem dus uitgebreid de tijd, want er valt op vele fronten van alles te ontdekken in deze grafiek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7441 is een variatie op een thema, dius opnieuw optische illusies gecombineerd met vreemde koppen, die voor een liefhebber van fantasystrips vrij gemakkelijk te vinden zijn, lijkt me..Wel even de galerie induiken en gaan kantelen.
Bea is een meisje dat samen met haar grootvader woont in de wereld van Irpa. Die grootvader is een wijze Krulstaart-Magiër. Als ze op een dag voor hem in het bos ingrediënten voor een van zijn drankjes aan het plukken is blijkt hij bij terugkomst spoorloos verdwenen te zijn. Alleen de Eeuwige Vlam die hij moest bewaken is er nog. Omdat opa een raadselachtig briefje heeft achtergelaten gaat Bea meteen op pad om hem te zoeken, samen met Cad, een vrolijke Galduriër die voor niets of niemand bang blijkt te zijn. Het verhaal draait om de eeuwige vlam, die Bea en Cad brandend moeten zien te houden. Lightfall is een geweldig avonturenverhaal waarin onvoorwaardelijke vriendschap, doorzettingsvermogen en moed centraal staan. Spannend, maar vooral ook heel erg grappig en lekker los getekend, met schitterende monsters en komische vreemde wezens.Tim Probert kan niet alleen een geweldig goed verhaal vertellen, hij kan ook subliem tekenen, waardoor deze serie absoluut onweerstaanbaar wordt voor elke fantasy-liefhebber.
Lightfall boek 1 en 2 – Het Laatste Licht en Schaduw van de Vogel
Sonetos Del Amor Oscuro brengt de poëzie van Federico Garcia Lorca tot leven via de muziek. De zang van Helena Casella, de flamencogitaar van virtuoos Myrddin, de cello van Stijn Kuppens en de fluiten van Stefan Bracaval zorgen samen voor de perfecte omlijsting van de gedichten. Klassieke kamermuziek ontmoet hier traditionele flamenco op een jazzy manier. Dat maakt de muziek spannend, diep en meeslepend, en je hoeft de gedichten nieteens te kunnen verstaan om intens van de muziek te genieten.
Sonetos del Amor Oscuro – Secretos de Melancolia Volume II
L’Antidote is een trio, bestaande uit de Iraanse percussionist Bijan Chemirani, de Albanese cellist Redi Hasa en de Libanese pianist Rami Khalifé. Hun eerste gezamenlijke album was al een juweeltje, maar hun tweede plaatje is wel heel bijzonder geworden. De muziek die ze samen maakten voor een tentoonstelling van het werk van Giorgio Armani, die daar zijn oeuvre van tien jaar liet zien is zonder meer verbluffend.
L’Antidote – Sound Sketches: Music Composed for the Giorgio Armani Prive 2005-2025 Exhibition
Holly’s stempelgrafiek nummer 7438 is een wat weerbarstig spel van optische illusies. Ik weet het, ik maak het je als kijker niet altijd gemakkelijk, en vragen om wat extra geduld en aandacht terwijl je voor een beeldscherm zit is wellicht wat veel gevraagd, maar toch…
Holly’s stempelgrafiek nummer 7439 is een spel van suggestie en bedrog, en een spel van licht en schaduw, dat je ook daarmee subtiel op het verkeerde been kan zetten. Neem de tijd en je zult verbaasd zijn wat er allemaal te ontdekken valt.
Het Laatste Lint is een ode aan de dochter van Willy Vandersteen, Leen, die na de dood van haar vader het beheer over Suske en Wiske en de rest van Studio Vandersteen heeft overgenomen en in goede banen heeft geleid. Leen overleed onlangs, en dit album eert haar op een bijzondere manier. Hier krijg je onder meer te zien hoe de kleine Leentje de inspiratiebron werd voor Wiske, al verzon Peter van Gucht er een schitterend verhaal omheen, waarin de Zwarte Madam, het rode haarlint van Wiske en Willy Vandersteen zelf de hoofdrollen spelen, naast Leen uiteraard, en Lambik in een dubieuze maar hilarische rol. Als het boek afsluit met de knipoog van Leen, waarbij Wiske opmerkt dat ze het knipogen dit keer overlaat aan iemand anders “en toch aan mezelf” kun je het boek alleen met een brok in je keel wegleggen.
Suske en Wiske 384 Het Laatste Lint
Holly’s stempelgrafiek nummer 7436 is een zorgvuldig geconstrueerd spel van optische illusies dat van een afstand een geheel ander effect heeft dan van dichtbij. Dus neem de tijd en loop op je gemak de hele galerie even door om greep te krijgen op elk aspect van deze fascinerende grafiek.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7437 is vooral een kwestie van focussen, want als je de lichtere stukken bekijkt als vensters waar je doorheen kunt kijken zie je een ander beeld dan wanneer je die lichte stukken ziet als hoogste punten.
Marvin, de sterkste van de monsters die de schatkamers van de Donjon moeten bewaken, wordt onverwacht door een schatzoeker in elkaar geslagen. Dat komt eigenlijk nooit voor, en al snel blijken er meer schatzoekers onvermoede krachten te bezitten door een sterke drank. Als Herbert en Marvin op pad gaan om de verkoper te vinden wil die niet echt meewerken, maar Herbert drinkt een grote hoeveelheid van de drank en vanaf dat moment gaat het, zoals altijd bij de ondoordachte acties van Herbert, volledig fout. Ook dit is weer een hilarisch avontuur van het watje Herbert en zijn grote vriend, het onverslaanbare monster Marvin. Een geweldige reeks, met opnieuw een sublieme aflevering.
Donjon Parade – De Sterke Drank
Renzo Ruggiero heeft zich ruim twintig jaar met traditionele en oude muziek beziggehouden, maar nu komt hij met een bijzonder album waarin hij de traditie volledig los laat en op een jazzy manier de vrijheid zoekt. Dat levert een spannend album op dat je telkens weer op een bijzondere manier weet te verrassen. Een pracht van een plaat!
Renzo Ruggiero – Prisma vol 1
Holly’s stempelgrafiek nummer 7434 – je zou het misschien niet zeggen, maar geduld, tijd en aandacht, dat is het enige dat je nodig hebt om deze grafiek optimaal te kunnen gaan waarderen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7435 is een spel van suggestie en bedrog, waarbij je vooral ook even moet inzoomen, dat helpt vooral ook als je er wat er sneller greep op wil krijgen.
Hoewel ik niks met computergames heb heb ik toch een enorm zwak voor de strips rond de Donjon van Joann Sfar en Lewis Trondheim, vooral vanwege de heerlijke absurdistische humor. Blijkbaar vinden de beste Franse tekenaars die serie ook geweldig, want ze willen er allemaal wel aan meewerken, en hoewel er heel veel delen door verschillende tekenaars zijn getekend blijft het allemaal onmiskenbaar de wereld van de Donjon. In het verhaal Kleuteropvang heeft Herbert het briljante idee opgevat om een opvang te creëren voor de kinderen van de krijgsmannen en -vrouwen die de monsters van de Donjon willen verslaan. Dat zoiets volledig uit de klauwen moet lopen hoef ik je zeker niet uit te leggen? Hilarisch voor iedereen die van zwarte humor houdt.
Donjon Parade – Kleuteropvang
Legende is het verhaal van een dolende ridder die geen rust kan vinden.Tristan van Halsburg had alles achter zich gelaten. In deel elf van de reeks is hij terechtgekomen in een eenzame uithoek van Rusland, waar hij opnieuw hertog is. Hij is verantwoordelijk voor duizenden zielen, terwijl ver weg, in de steppen, de Grote Horde nadert, geleid door de kleinzoon van Dzjengis Khan. De vrijheid waar hij van droomde blijkt een illusie, want de oorlog lijkt onafwendbaar.
Legende deel 11 – Moge God ons bewaren
Holly’s stempelgrafiek nummer 7432 is een spel van suggestie en bedrog, waarbij langer kijken noodzakelijk is als je echt de geheimen van deze grafiek wil doorgronden. Eerst even inzoomen helpt om er sneller greep op te krijgen overigens.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7433 is zelfs nog wat weerbarstiger, dus je zult als kijker nog meer je best moeten doen, vrees ik. Maar dat loont zeker de moeite, want de kick als zich van alles voor je ogen ontvouwt is altijd weer groot.
Esc.rec. is een klein, onafhankelijk platenlabel voor avontuurlijke muziek dat in 2004 werd opgericht door Harco Rutgers, die op het briljante idee kwam om diverse mensen te vragen in zijn catalogus te gaan grasduinen en daar een album mee samen te stellen. Dat leverde een aantal verrassende Pick & Mix-albums op, waarvan het vijfde werd samengesteld door Debbie Huisman. Het resultaat is een geweldige, ruim drie kwartier lange, avontuurlijke, muzikale opwindende reis die ik iedereen kan aanraden.
Pick & Mix 05 by Debbie Huisman
Holly’s stempelgrafiek nummer 7430 is een spel van suggestie en bedrog. Neem de tijd en je kunt er veel meer in ontdekken dan je voor mogelijk had gehouden. Probeer het maar eens, en loop daarbij vooral de hele galerie op je gemak door, dan kantel je en zoom je in zonder problemen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7431 is een spel van optische illusies en ook een zoekplaatje voor gevorderden. Zoom bij deze ook even in, dan krijg je wat sneller greep op het totaalbeeld.
Het was me, zoals dat zo mooi eufemistisch heet “in de rug geschoten”, waardoor ik ruim twee weken niet in mijn atelier ben geweest, daardoor zijn dit nu pas weer de eerste stempelgrafieken. Ik moet wel weer opnieuw op stoom komen, merk ik.
George Hashiguchi is met voorsprong mijn favoriete Japanse fotograaf, omdat hij in zijn fotoboeken een onverwachte, alledaagse maar daarom zeker niet gewone kant van het Japanse leven laat zien. Work is een al wat ouder, maar fascinerend fotoboek, erg geschikt voor een niet-Japans publiek omdat je achterin ook een Engelse vertaling vindt van de verhalen bij elk paar foto’s. Het gaat hier om werkende Japanners, en Hashiguchi laat steeds twee generaties zien van hetzelfde beroep, steeds op dezelfde werkplek. Vaak zit er veertig jaar leeftijdsverschil tussen, soms iets meer, soms iets minder, en Hashiguchi stelt ze steeds dezelfde vragen en vervolgens volgt er nog een interview waardoor de tekst onverwacht nog erg veel toevoegt aan de toch al bijzondere foto’s.
George Hashiguchi – Work 1991- 1995
Het vijfde deel van de oorlogsstrip Saboteuses begint met de ronseling van Gaby, een jonge prostituee die in Londen in de problemen komt als ze zich verzet tegen drie arrogante jonge kerels die denken dat ze zich alles kunnen veroorloven als ze geld hebben neergelegd. De SOE heeft wel belang bij dit soort vrouwen met karakter, zeker als ze ook nog eens Frans spreken, dus Gaby wordt onder de codenaam Bokser ingezet in Frankrijk, waar ze een team vormt met Naald, die inmiddels een baby heeft. Ze worden verraden door een dubbelspion, maar als Bokser dat aan Londen doorgeeft worden ze niet geloofd. De groep verzetsvrouwen die door Churchill persoonlijk is ingezet blijkt het niet alleen moeilijk te hebben door de omstandigheden van de oorlog, maar ook door gewoon ordinair seksisme, en ook dat wordt in deze fenomenale strip heel mooi duidelijk gemaakt.
Saboteuses 5 Bokser
Vriendschap – aflevering 3 gaat over vriendschappen en verliefdheid en of dat samen kan gaan, en nog wat andere aspecten van vriendschap. Het derde hoofdstuk in dit lopende feuilleton van Ruud Moors, waarvan je hier elke zondag een nieuwe aflevering kunt verwachten.
Oorlogen van Arran is een nieuwe subreeks in de vele stripreeksen die de wereld van Aquilon beschrijven. We kenden al de verhalen over de Dwergen, de Elfen, de Orks & Goblins en de Magiërs, die ook allemaal overlappingen kenden, maar in deze nieuwe reeks komt alles samen als de verschillende volkeren zich verenigen in hun strijd tegen de mens, die een uitroeiingsslag is begonnen tegen elk ander ras. Dat begon met de verspreiding van de zwaar verslavende drug Kicha. Het verhaal is extra lang en als altijd bij de Aquilonverhalen fantastisch getekend, dit keer door Brice Cossu, terwijl dit verhaal door de bedenker van Aquilon zelf, Jean-Luc Istin, geschreven werd. Een absolute aanrader dus voor de liefhebber van superieure fantasy.
Oorlogen van Arran 1 De Compagnie der Ballingen
In het universum Aquilon, bedacht door Jean-Luc Istin en Nicolas Jarry draait het eigenlijk vooral om racisme, om vriendschappen, trouw en doorzettingsvermogen. Maar het eeuwige racisme, van het ene volk dat het andere volk als minderwaardig beschouwt, dat loopt wel als een rode draad door alle verhalen heen. Het vijfentwintigste deel in de reeks waarin de Orks en de Goblins centraal staan, de rassen die het laagst staan aangeschreven in Aquilon, vertelt het verhaal van Kalderok, een premiejager, een meedogenloze moordenaar met een houten poot die leeft volgens een strikte erecode die in zijn lange loopbaan elke opdracht tot een goed einde bracht. Zijn laatste klus pakt echter wat anders uit dan hij voor ogen had. Een bijzonder mooi afgerond verhaal dat je ook kunt lezen als je nog nooit eerder een verhaal in deze reeks in handen hebt gehad. Ingenieus, spannend en fantastisch getekend, alleen is het niet voor tere zieltjes, want het geweld is soms behoorlijk grof. Maar in de reeks is het zonder meer een topper.
Orks & Goblins – Oorlogen van Arran 25 Kalderok
