Ray Ringo is dezelfde Ringo die ooit in het leven werd geroepen door stripmaker William Vance, maar in zijn nieuwe avonturen maakte hij in het eerste verhaal al zijn laatste reis als agent voor het postkoetsbedrijf Wells Fargo. Hij ging akkoord met die laatste trip omdat hij op zoek ging naar zijn verloofde Lean, die ontvoerd werd door haar mormoonse familie die vervolgens in handen viel van de Shoshone, onder leiding van de psychopaat Nayati, die de hele familie uitmoordt maar Lean voor zichzelf wil houden. Of Ringo op tijd komt om haar te bevrijden en of hij zijn wraakgevoelens in kan houden? Ik verklap hier niet alles, maar het gaat om een buitengewoon realistisch westernverhaal met meerdere lagen. Een aanrader dus.
Ray Ringo 2 De Gevangene
Holly’s schilderijen – Contemporary Sunset # 123 is opnieuw een horizonschilderij in mijn reeks die geïnspireerd is op het platte Groninger landschap en de Waddenzee, waarbij ik ook steeds probeer de sfeer van de schemering vast te leggen. Of dat deze keer ook weer gelukt is mag je zelf bepalen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7462 moet je echt van een afstandje bekijken, want van dichtbij wordt het al snel los gekrabbel. Hier heb ik plastic gummen gebruikt om stempels uit te snijden en een aantal van mijn zwarte stempelkussens, die verschillende opmerkelijke kleuren opleveren. Die zie je dan weer goed als je gaat inzoomen, haha.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7463 is vooral een kwestie van focussen. De witte vlakken kun je zien als de hoogste punten die het licht pakken, maar ook als gaten waar je doorheen kunt kijken. Wissel je van focus, dan krijg je een heel ander beeld te zien.
Jean-Louis Marchand is een componist en multi-instrumentalist die serieus beînvloed zegt te zijn door de minimale, repetetieve muziek van Steve Reich. Dat leverde een album op met zijn interpretaties van Reich die zeer nadrukkelijk de handtekening van Marchand hebben gekregen. Geef je er aan over en je raakt bijna in een trance. Intrigerende muziek, fantastisch uitgevoerd.
Jean-Louis Marchand – Monolithes – Steve Reich
De Kronieken van Atlantis is een driedelige fantasystrip van Stefano Martini, die we daarvoor alleen kenden als tekenaar van De Wouden van Opaal, een fantasyreeks die wordt geschreven door Arleston, en het verschil met de door Martino zelf geschreven reeks is erg groot. Het verhaal rond Atlantis zit clichématig en vrij rommelig in elkaar. Het enige moment dat ik eigenlijk echt opveerde was toen onze held vertrok in het derde, afsluitende deel en verklaart dat hij genoeg heeft van al die oorlogen en al dat geweld. Als lezer hebben we dan wel al drie delen lang al dat grove geweld en al die oorlogen over ons heen zien komen. En af en toe is dat net even wat te veel, moet ik bekennen. Martino is een geweldige tekenaar, maar wat mij betreft kan hij zich beter houden bij het tekenen van een goed en verrassend scenario van iemand anders. Arleston bijvoorbeeld.
De Kronieken van Atlantis 3 De Toorn van de Slangengod.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7460 is een spel van licht en schaduw, een stukje op-art met rafelrandjes dat simpelweg wat meer tijd nodig heeft. Zet jezelf even in de meditatiestand en je hebt er binnen de kortste keren greep op.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7461 is ook wat aan de weerbarstige kant, maar ook hier geldt dat een beetje tijd en aandacht wonderen doen. Gewoon rustig wat langer kijken, dan valt alles vanzelf op zijn plek.
De Meester-Inquisiteurs opereren in het universum dat Jean-Luc Istin geschapen heeft, dus we hebben hier onder meer te maken met magiërs en elfen. Een duizendjarige oorlog loopt op zijn eind, maar het is nog ver van rustig. De Wijzen, de architecten van de vrede, hebben, om de misdaad te bestrijden en de wet te handhaven een orde in het leven geroepen, De Meester-Inquisiteurs. In het veertiende deel in de reeks sturen de Wijzen de magiër Shenkaël en de elf Elaween naar een afgelegen eiland waar opstandige elfen op zoek zijn naar een magisch mineraal, dat Shenkaël onschadelijk moet maken voor zij het vinden. Dat loopt niet goed, om het maar eufemistisch te zeggen. Ook als je de andere delen in deze reeks niet kent kun je hier gewoon instappen, want dit is een mooi afgerond verhaal. Een absolute aanrader voor fantasy-liefhebbers.
De Meester-Inquisiteurs – Deel 14: Shenkaël
Holly’s stempelgrafiek nummer 7458 is weer eens een weerbarstige, dat wil zeggen dat je als kijker extra je best moet doen om er greep op te krijgen. Je kunt ook gewoon je verstand op nul zetten en gewoon wat langer blijven kijken dan je gewend bent, dat werkt vaak ook verrassend goed.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7459 heb ik gemaakt op wat witte stickers die ik had geplakt op het schetsboek waar ik de vorige grafiek in gemaakt heb.
Het avontuurlijke platenlabel Esc.rec, heeft het briljante idee opgevat om dj’s in hun catalogus te laten grasduinen en daar een mix uit samen te stellen. Dat leverde tot nu toe een aantal geweldige mixen op, allemaal totaal anders en zeer verrassend. De zesde mix werd gemaakt door Peter Grevinga ook wel bekend als p/ttg//. Hij maakte de meest intensieve mix in deze serie tot nu toe. Hij had niet alleen niet genoeg aan een uur, maar maakte er meteen twee uur van en maakte bovendien een fascinerende collage van vaak vier geluidsbanden tegelijkertijd die toch nergens geforceerd klinkt, integendeel zelfs, deze mix is een geweldig mooie, spannende, uitgebalanceerde totaalcompositie geworden, een muzikale reis die je graag wil maken.
Pick & Mix 06 – p/ttg//
Holly’s stempelgrafiek nummer 7456 is een spel van licht en schaduw en van optische illusies. Neem de tijd, want het kan even duren voordat alles op de juiste manier op zijn plek gevallen is.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7457 kan er op het eerste gezicht wat chaotisch uitzien. Dat komt voor een deel doordat ik dit keer wel erg veel van mijn verzameling zwarte stempelkussens heb gebruikt, waardoor er meer kleur in zit dan normaal bij mijn grafieken.
Vriendschap – aflevering 5 gaat onder meer over het samengaan van huwelijk en vriendschap. Het vijfde hoofdstuk in dit wekelijkse feuilleton van Ruud Moors, waarvan we hier elke zondag een deel publiceren.
Charel Cambré is een van de meest veelzijdige Vlaamse striptekenaars die ik ken. Hij tekent niet alleen de volwassenenversie van Suske en Wiske en de kleuterversie, maar hij maakte in zijn eentje ook de geweldige reeks Jump over drie ondernemende tieners die avonturen beleven (en dat nog steeds doen in het naar de strip genoemde tijdschrift). Maar daarnaast maakte hij onder veel meer ook een hilarische voetbalstrip die het allerleukste is als je Belg bent en van voetballen houdt, want dan zie je dat de jonge spelertjes van voetbalclub Pinanti United op het moment van verschijnen van de strip (twaalf jaar geleden) toppers waren in het Belgische voetbal. Maar ook voetbalcommmentatoren als Johan Boskamp en Jan Mulder die veel op de Belgische televisie te zien waren, worden veelvuldig in de strip opgevoerd, wat het voor ons, Nederlanders weer extra leuk maakt. Tijd dus om die strip even uit de archieven te halen en in de spotlight te zetten.
Charel Cambré – Pinanti United – De bal is rond
Holly’s stempelgrafiek nummer 7454 kun je het beste van een afstandje bekijken, want daarvoor is hij gemaakt. Dat geldt ook als je gaat inzoomen, ook dan moet je even een beetje afstand nemen om het effect optimaal te waarderen.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7455 is op-art met een rafelrandje, al kun je er ook gewoon een bak met kolen in zien. Ook hier geldt weer dat hoe langer je kijkt hoe meer je gaat zien. Dat klinkt cryptisch, maar probeer het maar eens, en je ziet wat ik bedoel.
De Dissidenten van stripmaker Derf Backderf speelt zich honderd jaar geleden af in een Amerika dat we vergeten lijken te zijn. De Democratische president Woodrow Wilson was aan de macht, maar Wilson was niet mals voor iedereen die ook maar enige kritiek durfde uiten op zijn beleid. Zo moesten de zogenaamde koppelteken-Amerikanen het nogal ontgelden, de Hyphenates (een hyphen is een koppelteken, als in Duits-Amerikaans, Italiaans-Amerikaans enzovoorts). Die wou hij het liefst deporteren. Hij was ook openlijk en ongefilterd racistisch. Derf Backderf schetst in zijn boek vooral de geschiedenis van het tijdschrift The Masses, dat weliswaar een bescheiden oplage had, maar dat altijd vol stond met kritische artikelen en scherpe politieke cartoons. Die cartoons met name stoorden Woodrow Wilson blijkbaar zo dat hij de Spionagewet uitvaardigde die aantoonde dat politieke cartoons een bedreiging vormden voor de republiek. En dat is nog lang niet alles wat er in dit indrukwekkende boek aan bod komt – knokploegen die zorgvuldig uit de pers werden gehouden, en nog veel meer. Angstaanjagend actueel allemaal.
De Dissidenten – Autocraten, burgerwachten, communisten en… cartoonisten
Holly’s stempelgrafiek nummer 7452 is een spel van licht en schaduw, en tegelijk een subtiel spel van optische illusies, dat je het beste van een afstandje kunt bekijken. Neem de tijd, want er valt weer best veel te ontdekken.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7453 lijkt misschien wat weerbarstiger, maar als je eerst inzoomt en blijft daar even wat langer en aandachtiger kijken zie je dat je er best snel greep op krijgt.
De kantele is een Finse citer, een snaarinstrument dat je tokkelend bespeelt. Melkutus Party begon als een soloproject van Jenni Venäläinen, kantelespeelster en zangeres en werd uiteindelijk een powertrio. Hun album brengt Finse tradities en hedendaagse drum n bass, ambient, trance en electronica naadloos en als vanzelfsprekend bij elkaar. Kantele is het nationale instrument van Finland, dat hier weer eens een indrukwekkende hoofdrol krijgt met muziek die de ene keer opzwepend is en de andere keer rustgevend, maar altijd bijzonder en spannend. Een absolute aanrader.
Melkutus Party – Mahti
Nicolai Della Guerra is een pianist en componist die in Duitsland geboren werd . Italiaanse vader, Bulgaarse moeder, zelf ging hij naar Frankrijk en woont hij nu in België. Naast zijn vele projecten maakte hij een schitterend solo-album waarin je hem alleen piano hoort spelen en dat van begin tot eind adembenemend is. Klassiek en jazz ontmoeten elkaar, net als alle culturen waarmee hij opgroeide. Een klein meesterwerkje.
Nicolai Della Guerra – Five Birds
Piet Schreuders stuurde me een verrassend mailtje met twee cartoons die hij in 1973 heeft gemaakt in de stijl van cartoonist Joseph Zeis, de man waarvan ik elke cartoon probeer te verzamelen die ik maar kan vinden: Ik ben dus niet de enige fan.
Zeis door Schreuders
Holly’s stempelgrafiek nummer 7450 is een spel van suggestie en bedrog en een spel van optische illusies. Zoek het meisje met het kapje, en vind onderweg heel veel andere zaken, want ik heb meer verstopt. Wat is fake, wat is echt?
Holly’s stempelgrafiek nummer 7451 is van de weerbarstige soort, met de nodige rafelrandjes. Wat geduld en extra aandacht zijn hier wel nodig als je de geheimen van deze wil doorgronden, maar het is de moeite meer dan waard.
Jommeke is een van de langstlopende Belgische strips, altijd met spannende verhalen en licht absurdistische humor. De man die tegenwoordig de strip maakt, Gerd van Loock, tekent niet alleen geweldig, maar blijkt ook een erg goed verhaal te kunnen schrijven, met de nodige geweldige grappen die het extra leuk maken. De tekeningen in de havens van Zeebrugge en de Schelde zijn fenomenaal, en dat is meteen ook de geweldige extra aantrekkingskracht van het nieuwe album, want je krijgt een bijzonder fraai havenportret gratis bij het krankzinnige verhaal, dat ook al erg leuk is.
Jommeke 333 De Scheldehelden
Holly’s stempelgrafiek nummer 7448 heb ik gemaakt met mijn gevarieerde verzameling zwarte stempelkussens in de aanslag, dus er vallen weer heel wat merkwaardige kleuren te bewonderen, want, zoals je inmiddels kunt weten, is geen zwarte stempelinkt exact zwart, zeker na verloop van tijd niet meer..
Holly’s stempelgrafiek nummer 7449 heb ik gemaakt met stempels die ik uit rubberen gummen heb gesneden, in tegenstelling tot de vorige, die plastic gummen als basis had. Dat levert toch wezenlijk andere stempels op.
La Malinche is een historische figuur. Haar zoon is het eerste kind en dus de eerste persoon van gemengde afkomst dat wordt genoemd in de kronieken van de verovering annex genocide van Amerika onder leiding van de Spanjaarden. Dat is het thema op het verbluffende nieuwe wereldfusie-album van Eva Cortes, een jazz-zangeres die is geboren op Honduras, opgegroeid in Spanje en die nu in New York woont. Jazz, flamenco, blues en latin komen bij haar muziek als vanzelf samen, en haar teksten zijn op zijn zachtst gezegd niet alledaags. Een juweel van een plaat. Indrukwekkend in meerdere opzichten – luister goed naar de teksten en laat dan de arrangementen ook goed tot je doordringen. Mooi!
Eva Cortes – La Malinche
Holly’s stempelgrafiek nummer 7446 is een spel van licht en schaduw en van optische illusies, waarbij je als kijker zonder dat je er erg in hebt op het verkeerde been wordt gezet. Kijk maar eens wat langer en loop de hele galerie door, dan zie je wat ik bedoel.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7447 is er weer een in mijn verzameling stenen of keien, tenminste, zo noemt een vriend van me deze reeks. Je kunt deze grafiek ook gewoon als een spel met optische illusies bekijken natuurlijk, dat maakt hem niet minder leuk.
Tango is een avonturier die door Zuid-Amerika zwerft met zijn beste vriend Mario, een oud-politieman. Tango’s verleden blijft wat onduidelijk, maar zijn hulp wordt geregeld ingeroepen door geheime regeringsinstanties, en ook nu komt Shannon weer om zijn hulp vragen. Maar Tango wil rust en zeker geen undercoveroperaties meer. Maar als Shannon hem dan een foto laat zien van een man die wel zijn broer moet zijn gaat hij toch overstag. Die broer blijkt op Puerto Rico een operatie voor te bereiden met schippersboten die drugs naar Florida gaan smokkelen, en Tango moet infiltreren in die organisatie, maar als het dan inderdaad om je broer blijkt te gaan wordt het allemaal net even wat ingewikkelder. Een buitengewoon spannend avonturenverhaal waarin familiebanden voor extra complicaties zorgen.
Tango 9 Broederliefde
Holly’s stempelgrafiek nummer 7444 is een spel van suggestie en bedrog, waar je scherpe rotsen in kunt zien, vreemde landschappen en nog veel meer. Maar je moet er wel even de tijd voor nemen, dat is eigenlijk alles.
Holly’s stempelgrafiek nummer 7445 heb ik, in tegenstelling tot de vorige, die ik met stempels maakte van plastic gummen, uit rubberen gummen gesneden, en hier heb ik ook weer eens wat meer van mijn zwarte stempelkussens ingezet, vandaar de kleuren.
